ناگفتني هاي يک دبیر

شرحی از خاطرات و تفکراتم
زندگی از نظر من  :


رفتن و آمدن از مدرسه است ،


پیشه ام كاشتن معرفت است ؛


هدیه آب به باغ دانش ،


بردن كودك معصوم به راه فردا .


كودكان چشم امیدی به نگاهم دارند


تا بیاموزند علم ، رمز و راز دنیا


تا كه بنمایم صرف ، فعل راه فردا.


كودكان معنی آب و هدف زندگی اند


كودكان راز گل و سادگی اند


زندگی را هر روز ،


می كنم تفسیر بر تخته سیاه .


زندگی را هر روز،


می كنم هدیه به امواج نگاه


زندگی یافتن مجهولات است


زندگی تكیه شاگردان بر شانه ماست.


تا كه فرصت دارم


چون درختان در باد


صبر را پیشه خود خواهم ساخت


گرچه طوفان حوادث ببرد برگ مرا .


ریشه را سخت نمایم در خاك


تا كه در فصل بهار بار دیگر


بشوم سبز و بمانم در باغ





زندگی کن به شیوه خودت …
با قوانین خودت … !!!
مردم دلشان می خواهد موضوعی برای گفتگو داشته باشند …
برایشان فرقی نمی کند چگونه هستی …
چه خوب … چه بد …
موضوع صحبتشان خواهی شد …!
پس زندگی کن به شیوه خودت …
چه خوب … چه بد …

یک روز زندگی پر غوغا و در شهرت و افتخار بهتر از صد سال
     گمنامی است.
وقتی زندگی چیز زیادی به شما نمی دهد ، دلیلش آن است که شما هم چیز زیادی از او نخواسته اید